Ja ciustwuju sjebja kak w zooparkje!


W pomieszczeniu zostają tylko redaktorzy "Twojej Kroniki" i "Dziennika Referendalnego". Na scenę wchodzą kelnerzy, gotowi obezwładnić awanturników.


JULIANNA (pretensjonalnie, do Genezisa):
Mateuszu, naprawdę mnie zadziwiasz! Jak możesz siedzieć spokojnie, kiedy dookoła ciebie panuje absolutny chaos? Czy dzisiejsza sytuacja w ogóle cię nie porusza?!


MATEUSZ GENEZIS (do nieco uspokojonego Nemezisa):
I... panie Nemezis, znowu ulega pan emocjom. Tak. Rozumiem, że może pan nie być... uuum... zadowolony z decyzji tych młodych ludzi, ale proszę rozważyć jedną rzecz. Kimże pan jest, że zabrania Marzenie i Bartłomiejowi się pobrać? Czy jest pan ojcem ich? Gdyby nawet pan był... powiedziałbym: osobistym stróżem tej pary, to nie mógłby pan powstrzymać jej. Założyciele "Pory na Amora" są dorośli. Tak. I mają prawo decydować o sobie.

KAROL NEMEZIS:
Przyznam, że b-b-był czas, kiedy ro-rozważałem możliwość ożenienia B-B-Bartłomieja z Saamantą Ma-Ma-Marglą, ale potem s-stwierdziłem, iż nie p-p-powinien ooon utrzymywać żażażadnych k-kontaktów ze z-z-zwolennikami "Twojej Kroniki". (Pogardliwie, dumnie) Nigdy n-nie poozwolę, by Ba-Ba-Ba-Ba-Bartłomiej poślubił W-Wełnianą Cza-Czapeczkę! Czegoś t-t-takiego nigdy u nas nienienie było!

MATEUSZ GENEZIS:
Czy dysponuje pan aż tak wielką władzą, by... wpłynąć na losy... Marzeny i Bartłomieja? Może pan mieć media, władzę, pieniądze i tak dalej, ale nie przejmie pan kontroli nad sercami ludzkimi. Tak. Bo tylko Bóg panuje nad tym.

KAROL NEMEZIS (szyderczo):
N-n-no proszę, Genezis, nie wie-wiedziałem, że jest p-p-p-pan aż tak toolerancyjny! Jeśli się n-nie mylę, to w-w-właśnie pan uchodzi za nanananajbardziej za-zamkniętego człowieka w P-P-Polsce!