Kościół ten jest związkiem religijnym opartym na demokracji. Deklaruje daleko posuniętą tolerancję i sprzeciw wobec rasizmu, nazizmu i szerzenia nietolerancji wobec ludzi o innej religii, odmiennym pochodzeniu czy narodowości. Stanowiska w nim są kadencyjne i obejmowane w drodze wyborów. Członkowie są zwolnieni od składek członkowskich.
W praktyce oznacza to, że rodzimwoiercami mogą być zarówno osoby dla których bóstwa są jedynie personifikowanym, symbolicznym przejawem sił Natury jak również te, dla których to raczej siły Natury są przejawem istnienia owych bóstw. Rodzimowiercami mogą również zostać zarówno osoby przyjmujące wiarę w jedno konkretne, naczelne, główne bóstwo Słowian (forma politeizmu - henoteizm), tudzież w Jego brak (politeizm, w którym rola poszczególnych bóstw jest równorzędna - dopiero wspólnie rozpatrywani stanowią absolut), lub też łączące obie te koncepcje (gdzie np. w grę wchodzi wielopłaszczyznowe postrzeganie pewnych zagadnień, np. politeizm nacechowany panteizmem)... Według bowiem opinii badaczy, religia Słowian jedynie w początkowej fazie ich dziejów była jednorodna - potem, w trakcie wędrówek Słowian, przeszła daleko idącą przemianę, zarówno na skutek wewnętrznej ewolucji, jak i wpływów zewnętrznych.
Tendencja henoteistyczna szczególnie wyraźna jest u Słowian południowych i połabskich, u których pomniejsi bogowie są niejako emanacjami Boga Najwyższego. Już Prokopiusz z Cezarei o religii Antów i Sklawinów pisał: "uważają [...], że jeden tylko bóg, twórca błyskawicy, jest panem całego świata i składają mu w ofierze woły i inne zwierzęta ofiarne.
O przeznaczeniu nic nie wiedzą, ani nie przyznają mu żadnej roli w życiu ludzkim, lecz kiedy śmierć zajrzy im w oczy, czy to w chorobie, czy na wojnie, ślubują wówczas, że jeśli jej unikną, złożą bogu natychmiast ofiarę w zamian za ocalenie życia, a uniknąwszy, składają ją, jak przyobiecali". Także późniejsze źródła łacińskie dotyczące Słowian zachodnich potwierdzają istnienie u nich idei Boga Najwyższego, jak choćby relacja Helmolda (ks. I, rodz.84): "Wielu bogów rzeźbią z dwoma lub trzema, czy nawet więcej głowami. Obok zaś wielokształtnej rzeszy bożków, którymi ożywiają pola i lasy lub przypisują im smutki i rozkosze, nie przeczą, że wierzą w jedynego boga na niebie rozkazującego pozostałym; ów najpotężniejszy troszczy się tylko o sprawy niebiańskie, inni zaś - pełniący w posłuszeństwie przydzielone im zadania - pochodzą z jego krwi i w tym każdy z nich jest znamienitszy, im bliższy jest owemu bogu bogów"...