Fala superlatyw, którą otoczono nowe techniki zabijania (samo w sobie jest to sprzeczne) szybko została rozbita przez serię tragicznych zdarzeń, które na przestrzeni lat 2001-2010, miały miejsce w różnych częściach Afganistanu i Iraku. Podczas tamtejszych wojen nowe „inteligentne” bomby i rakiety trafiały nie tylko w obiekty wojskowe. W początkowej fazie konfliktu w Afganistanie zbombardowano wielowiekową wioskę w wyniku czego zginęło ok. 100 osób, kilkadziesiąt kolejnych odeszło na zawsze po tym gdy bawiący na weselu ludzie zostali wzięci za Talibów. Ostatnie tragiczne wydarzenia miało miejsce zaledwie dwa miesiące temu (w lipcu 2010 roku) w afgańskiej prowincji Helmand, gdy rakieta sił NATO uderzyła w dom w, którym schroniło się 40-45 ludzi, w tym głównie kobiety i dzieci. Bomby lotnicze i inne środki o dużej, nieprzewidywalnej sile rażenia nigdy nie będą umiarkowanymi środkami walki. Każdy kto po nie sięga musi mieć świadomość, ze godzi się na potencjalną śmierć przypadkowych osób. Użycie młota wyklucza bowiem precyzje uderzeń.

Chip RFID jako broń logistyczna i lokacyjna nie będzie miał bardziej zbawczego charakteru aniżeli inne militarne wynalazki, którymi mamiono nas w przeszłości. Podskórny chip uczyni Ciebie celem na wirtualnym polu walki, gdziekolwiek i cokolwiek będziesz robić – nawet jeśli wszczepisz sobie go tylko po to aby łatwo i szybko płacić za dokonywane zakupy… W warunkach wojennych oraz w ustroju państwa totalitarnego – każdy użytkownik podskórnego chipa RFID stanie się potencjalnym celem.

Współczesne formy odczytu sygnałów RFID, jak powiedzieliśmy sobie już wcześniej, są naznaczone barierą odległości. Należy jednak przewidywać, że zasięg umożliwiający odczyt ze znaczniejszych dystansów będzie się sukcesywnie zwiększać. Według Chrisa Pageta, który sam odczytał chip RFID z odległości 66 metrów, już dziś specjalistyczny sprzęt wojskowy posiada zasięg graniczący ze 128 km. Bez względu na to jak daleko lub blisko był prawdy, możliwości w tej dziedzinie są duże i być może będą jeszcze większe…

Do tej pory ludzie różnych epok z pobłażliwym przyzwoleniem spoglądali na rozwój nowych metod i technik zabijania. Wygląda na to, że slogan „nie zatrzymasz postępu” również w tej dziedzinie święcił swoje sukcesy. Opamiętanie przychodziło dopiero później i to najczęściej gdy nowy zbrodniczy wynalazek zebrał już swoje krwawe żniwo. Miny przeciwpiechotne; bronie atomowa, chemiczna i biologiczna – to nieliczne formy nękania ludzkości, które „przynajmniej oficjalnie” zostały potępione i zakazane przez międzynarodowe konwencje. Wcześniej w 1139 roku na II Soborze Laterańskim, kościół katolicki potępił stosowanie w wojnie pomiędzy chrześcijanami oręża zbyt zabójczego, mając na myśli między innymi kusze(2). Niektórzy teologowie tacy jak Rajmund z Openafort, czy Jan Boży, mając w powadze równość i powszechność godności ludzkiej, wzywali do tego aby w tej dziedzinie nie czynić rozróżnienia ze względu na wyzwanie.