Badania te, jak widzimy, są prowadzone oficjalnie i mają akceptację najwyższych kół decyzyjnych, zarówno wojskowych jak i cywilnych w USA. Informacja ta powinna być dla nas szokująca, gdyż po raz pierwszy, w świetle reflektorów ogłoszono plan „bezpośredniej manipulacji ludźmi” w, której człowiek niczym lalka na sznurkach, stanie się elementem zdalnie sterowanej machiny wojskowej. Tym oto sposobem społeczeństwu powoli nakłada się na szyję nową oponę. Czy można nam się łudzić, iż kiedyś kolejny samozwańczy pan życia i śmierci nie zechce jej podpalić?

Na przestrzeni ostatnich dekad ludzie byli karmieni bajkami o rozbrojeniu, tymczasem w zaciszu swych pracowni, naukowcy różnej maści, korzystając z dotacji sponsorów, na bieżąco opracowywali nowe, coraz bardziej perfekcyjne wynalazki służące skuteczniejszemu unicestwianiu i kontrolowaniu życia. Piękny śpiew słowika miał zagłuszyć uderzenie torpedy a publiczne gesty pojednania i współpracy przyćmić zgodę na kontynuowanie filozofii polityczno-społecznych znanych z przeszłości.

Podskórny Chip RFID jako nowa broń logistyczna i radiolokacyjna wpłynie nie tylko na losy żołnierzy ale i ludności cywilnej, która w momencie wybuchu wojny zostanie mimowolnie wciągnięta w ciąg bestialskich wydarzeń. Przenieśmy się do świata, który gdy pisze te słowa jeszcze nie istnieje, do teoretycznego społeczeństwa przyszłości. Wyobraźmy sobie, że podskórne chipy RFID weszły do powszechnego użytku i przynajmniej połowa Omegan z miasta „X” korzysta z takiego rozwiązania. Nagle, długi okres pokoju i ładu społecznego zostaje zagłuszony i wybucha zakrojona na szeroką skalę wojna między państwami „Alfa” i „Omega”. Sztaby wojskowe sięgając po najlepsze przykłady z przeszłości, do boju wysyłają bombowce oraz helikoptery wyposażone w broń maszynową itd.


 


 

Miasto „X” położone nieopodal bazy wojskowej liczy sobie 20 tysięcy mieszkańców, obywateli państwa „Omega”. Bomby trafiające w obiekty mieszkalne skłaniają setki Omegan do ucieczki z domów i ukrycia się w gęstych lasach i nieużytkach otaczających miejscowość. W tradycyjnych warunkach lokalizacja uciekinierów przysporzyłaby więcej problemów ale teraz gdy większość z nich ma komercyjny, podskórny chip RFID, ich obecność w danym obszarze może być na bieżąco monitorowana, nie tylko przez rodzime wojska ale i przez zaawansowany sprzęt lokacyjny napastników z państwa „Alfa”. Naturalna szata lasu, która od wieków była bazą wypadową dla partyzantów, schronieniem lub drogą ucieczki dla prześladowanej ludności, nagle traci swój pierwotny charakter. Gęsto ściśnięta korona drzew nie ma już tajemnic. Punkty oznaczające zachipowane jednostki są doskonale widoczne na wirtualnej planszy pola walki.

Wcześniejszy zwiad komandosów „Alfa” pozwala przypuszczać, że najprawdopodobniej są to przegrupowujące się oddziały „Omega”. Aby unieszkodliwić napastników sztab wojskowy „Alfa” postanawia zbombardować lasy wokół miasta „X”, zwłaszcza w współrzędnych, gdzie ilość zachipowanych jednostek uległa największej koncentracji. Jeszcze tego samego dnia lasy wokół miasta X, zostają oplecione smugą dymu i ognia. W bombardowaniu ginie prawie 100 osób, w tym kobiet i dzieci, szukających schronienia przed ślepymi bombami „alfa”. Nazajutrz rzecznik rządu „Alfa” pojawia się na konferencji prasowej na, której przeprasza rodziny ofiar za zaistniałą pomyłek. Jak mówi: „Rząd Alfa zrobi wszystko aby podobne incydenty już nigdy nie miały miejsca!”