4.


Profesor zaskakiwał mnie zawsze, bo kiedy tylko do niego przychodziłem to albo grał na fortepianie muzykę Szopena, dobiegającą do mnie z miejsca domu w którym jeszcze nie byłem, bo znałem jedynie duży pokój w którym zazwyczaj rozmawialiśmy, i kuchnię. Albo... otwierał mi drzwi z pędzlem malarskim w dłoni i akurat malował obraz. Tego dnia właśnie zanim otworzył drzwi, usłyszałem dźwięki fortepianowej muzyki Szopena - Szopen jest na swój sposób genialny - powiedział, gdy tylko wpuścił mnie do środka swojego pięknego, starego domu - Genialny, bo potrafił wyrażać emocje nie rezygnując ze świadomego jasnego umysłu - Lub odwrotnie, nie rezygnując z emocji potrafił zachować jasny umysł  - Tak, niezwykle klarowny i przejrzysty, prawie że świetlisty - tu przerwał na chwilę, lecz za chwile dodał - My Polacy powinniśmy uczyć się od niego, i brać z niego przykład, to jest prawie doskonałe Ale, wejdź do pokoju i siadaj, ja zaraz przyjdę. - Powiedz mi coś o Klatce fizyków, tak jak kiedyś obiecałeś poprosiłem go - O to co sądzę na temat tak zwanej "klatki Fizyków" określenia wymyślonego na naszym uniwersytecie przez studentów, poprosili mnie koledzy. Najbardziej zaś opiniami profesora interesował się Mario. Nie wiem czy kierowała nimi ciekawość czy nuda. W każdym razie dla świętego spokoju w końcu się zgodziłem.


KLATKA FIZYKÓW - Bo fizycy chcieli by zamknąć świat w żelaznej klatce. Jest on po pierwsze według nich zamkniętą kulą, oczywiście skończoną w tym sensie że nie zmienia się, i całkowicie ukształtowaną - I kiedy tylko powiedział mi co myśli o słynnej klatce fizyków, rozmowa zeszła na tory dotyczące wszechświata. Niby nic dziwnego najpierw rozmawiamy o pojmowaniu świata, a następnie o samym świecie. Na koniec kiedy już zbierałem się do wyjścia a robiłem to tak powoli jak tylko mogłem on rzucił w moją stronę - Widzisz, wszechświat nie jest czymś stałym, przynajmniej z punktu widzenia wiedzy jaką o nim obecnie posiadamy, bo on się ciągle na naszych oczach zmienia. Tak jak rozwijający się człowiek, a właściwie rosnący człowiek albo rosnące drzewo. A biedni astronomowie i fizycy chcieli by go zamknąć w jakiejś klatce, i nałożyć mu jarzmo - Wychodząc zderzyłem się prawie w drzwiach z młodym człowiekiem około lat dwudziestu wchodzącym właśnie do domu - Widzisz to jest mój syn powiedział z dumą profesor - Jak się później dowiedziałem miał także i córkę. Trochę nie zadowolony że zapomniałem go jeszcze zapytać o parę spraw, relacjonowałem nasze spotkanie Ann gdy wracaliśmy z parku powiedziałem jej o "ptakach". Skąd się wzięły ptaki? Ptaki się wzięły z rozmowy o naturze człowieka i istot żywych. Ja twierdziłem że ludzie są żli, a sprzyjające sytuacje sprawiają że stają się podatni na korupcję - szczególnie widać to na przykładzie polityków, oni nie mają żadnych zahamowań moralnych - mówiłem do profesora, a on z powątpiewaniem kręcił głową. W końcu powiedział - widzisz to nie jest tak, po prostu jedne ptaki jako pisklęta już w gniazdach krzyczą głośniej i one dostają od rodziców więcej jedzenia, przejawiają po prostu swoją naturę. Błąd tkwi w tych leniwych, bezmyślnych i tchórzliwych którzy na to im pozwalają. Jeśli na przykład powstaje cenzura, politycy rabują pod pozorem dobra prawie całą własność biedaków, odbierać chcą dzieci rodzicom, to winni są za to ci leniwi którzy pozwalają im na to