W Austrii osoby w wieku powyżej 45 lat mogą się starać o granty szkoleniowe na konkretne szkolenia zawodowe. Belgia oferuje zachęty finansowe dla osób długotrwale bezrobotnych umożliwiające im zdobycie doświadczenia zawodowego w usługach publicznych, organizacjach niekomercyjnych i non-profit. Słowenia stosuje także zachęty dla pracodawców zatrudniających na rok osoby, które pozostawały bez pracy co najmniej trzy miesiące. W Belgii porozumienia sektorowe we Flandrii na lata 2007-2009 przewidują możliwość zaoferowania praktyk w przedsiębiorstwach dla nauczycieli zawodu.
Umiejętności potrzebne do uzdrowienia gospodarki i rozwoju
Niektóre z tych działań, zwłaszcza skierowane do osób pracujących, mogą być uznawane za doraźne reakcje na kryzys. W dłuższej perspektywie w Europie widoczna jest wyraźna tendencja rozwoju zawodów wymagających dużej wiedzy i umiejętności. Coraz więcej miejsc pracy we wszystkich sektorach gospodarki wymagać będzie kwalifikacji na średnim i wysokim poziomie.
Widoczne już są napawające optymizmem oznaki, iż państwa członkowskie przyjmują raczej podejście długoterminowe i chcą, by działania podejmowane w reakcji na kryzys były zgodne z krajowymi strategiami rozwoju umiejętności. Na przykład we Francji producenci samochodów i ich dostawcy łączą czas pracy i szkolenia ze środkami oferowanymi przez państwo i wykorzystują kryzys, by przyspieszyć zmiany strukturalne oraz podnieść umiejętności pracowników, by w pełni wykorzystać szanse, jakie przyniesie uzdrowienie gospodarki.
Istotny jest nie tylko poziom kwalifikacji, ale także ich rodzaj. Podobnie jak inne państwa członkowskie, Wielka Brytania zachęca do zdobywania umiejętności w zakresie przedmiotów ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki. Natomiast nawet ‘techniczne’ miejsca pracy wymagają szerokiej bazy umiejętności. Niektóre państwa członkowskie, jak np. Czechy, Francja, Włochy, Portugalia i Słowacja podkreślają wagę umiejętności ogólnych – dotyczących porozumiewania się (w więcej niż jednym języku), obsługi komputera, rozwiązywania problemów, itd. – które można wykorzystywać w różnych zawodach i sektorach gospodarki. W Szwecji krótko- i długoterminowa strategia rozwoju umiejętności koncentruje się na rozwijaniu umiejętności zawodowych na poziomie ponadgimnazjalnym, pomaturalnym i wyższym. Konieczne jest także zachowanie równowagi między doskonaleniem umiejętności - podnoszeniem i poszerzaniem ich poziomu w różnych zawodach a przekwalifikowaniem – zwiększającym zdolność do adaptacji pracowników oraz zmienianie sektorów zatrudnienia.