Skąd więc te rozbieżności w ustalaniu czasu, na jaki zawierane mają być umowy? Wskazane wcześniej wątpliwości, czy konkursy się odbyły czy nie, nie wydają się być zasadne. Tym bardziej wątpliwości, co do okresu, na jaki mają być zawierane umowy rozwiewać powinna szczegółowa analiza przepisów ust. 5-7.
Wprawdzie ust. 5 wskazuje, że „z kandydatem wybranym w drodze konkursu”, czyli ma zastosowanie ów przepis jasno określone, ale już w ust. 6 wskazano, że „zasadę nawiązywania stosunku pracy stosuje się również w okoliczności określonej w ust. 4”. Wynikać stąd się zdaje, że zasady nawiązywania stosunku pracy, w tym i okresu, na jaki zostają zawierane – tzn. na 6 lat – mają zastosowanie zarówno do ust. 5, jak i do ust. 4.
Pogląd ten zdaje się potwierdzać konstrukcja przepisu ust. 7, w szczególności zdanie pierwsze – „Stosunek pracy z kandydatem wybranym na stanowisko określone w ust. 1 nawiązuje się na 6 lat”.

W odróżnieniu od konstrukcji ust. 5 w ust. 7 nie jest określony tryb, w jakim kandydat został wybrany. Wynika stąd, że przepis ma zastosowanie do każdego wybranego do objęcia stanowiska, bez względu na tryb, w jakim został wybrany.
Odwoływanie się do przepisów § 17 rozporządzenia nie znajduje uzasadnienia w przypadku ustalania czasu, na jaki zawierane mają być umowy. Określanie warunków zawieranych umów o pracę, w tym i czasu, na jaki ma być zawarta umowa, dotyczą sfery praw i wolności obywatelskich. Jeśli więc te warunki określają przepisy prawa, to mogą to czynić jedynie aktem prawnym rangi ustawowej. Nie można tego rodzaju warunków ustalać na poziomie rozporządzeń. Te z kolei są aktami wykonawczymi do ustaw, wydawanymi na ich podstawie i w celu wykonania ściśle wskazanych w upoważnieniu ustawowym kwestii.
W tym przypadku delegacja ustawowa znajduje się w art. 44a ust. 8 i brzmi: „Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przeprowadzania konkursu, skład komisji konkursowej oraz ramowy regulamin przeprowadzania konkursu”.
Jak widać, w treści delegacji ustawowej nie ma ani słowa o regulowaniu czasu zawieranych umów, ani w ogóle słowa o umowach. Wątpliwości, co do samej poprawności legislacyjnej przepisu w świetle art. 92 ust. 1 Konstytucji wyraził wcześniej Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23.11.2001 r., sygn. akt III ZP 16/01.