Wszystkie przedstawione przeze mnie wykresy mają na celu pokazać, jak wielką popularnością cieszy się Internet. Staje się on coraz częściej alternatywą dla przyjaźni nawiązywanych w tradycyjnych sposób. Coraz więcej też osób zamyka się we własnym pokoju, wierząc głęboko, że w tym nowym świecie będą czuli się równymi z innymi. Nikt przecież w wirtualnej rzeczywistości nie jest „gorszy”, gdyż każdy kreuje samego siebie. W razie niepowodzenia, może przybrać zupełnie inną „maskę” i próbować sił jeszcze raz. Daje to spore pole do badań.

Etap I: Spójrz na mnie!
W przypadku czatów, naszą wizytówką staje się nick, to właśnie on kreuje nasz obraz w oczach pozostałych uczestników czata. To, czy wybierzemy agresywną wersję „sponsor29”, czy subtelniejszą „romantyczna dusza”, czy dodamy do nicku informację o naszym wieku, czy miejscu zamieszkania, będzie miało zdecydowanie wpływ na naszą późniejszą rozmowę, a także na to, kto się nami zainteresuje. I ponownie przekonujemy się, że wszystko zależy od nas, gdyż możliwości nasze ogranicza jedynie wyobraźnia i pomysłowość, nie trzeba liczyć się z konsekwencjami, choć praktykowane są powszechnie pewne zasady dobrego zachowania, tzw. netykiety.
Wirtualny świat staje się dla wielu osób swoistą odskocznią od codziennych problemów, a także metodą na rozładowanie stresu nagromadzonego w pracy czy szkole. W dodatku łatwość, z jaką nawiązuje się nowe kontakty sprawia, że do każdej nowopoznanej osoby podchodzimy raczej pozytywnie nastawieni (o ile nie zrazi nas ona swym zachowaniem). Każdy zatem otrzymuje jednakową szansę. Skoro jednak najczęściej jedyną wskazówką, jaką się sugerują osoby przy doborze swego przyszłego rozmówcy jest nick, powinien on być na tyle atrakcyjny, aby zwrócił uwagę („wpadł w oko”). To bardzo podobna strategia, jak w tradycyjnym sposobie nawiązywania znajomości. O ile jednak na czacie naszą wizytówką jest tylko krótki nick, o tyle w rzeczywistości możemy na bardzo wiele sposobów zwrócić na siebie uwagę. Począwszy od wyglądu, a skończywszy na zachowaniu. Wniosek z tego taki, że niezależnie od miejsca, ludzie stosują podobne schematy, wedle których nawiązują nowe znajomości.