W zależności od rodzaju i stopnia niepełnej sprawności możemy mieć do czynienia z różnego rodzaju ograniczeniami w seksualnym funkcjonowaniu człowieka i wynikającymi z tego problemami. Dlatego należy odwołać się do jego holistycznej i biopsychospołecznej perspektywy u każdej istoty społecznej jaką jest rwnież osoba po urazie rdzenia kręgowego.
Jednakże bez względu na pełną lub ograniczoną sprawność psychofizyczną człowieka, szczególną role w życiu erotycznym odgrywają:

pojęcie o sobie, samoocena i wartościowanie swojej płciowości (mężczyzny, kobiety);

postawa wobec siebie, swojej niepełnosprawności,

postaw wobec osób innej płci, innych ludzi w ogóle,

oczekiwania i antycypacja zachowań innych ludzi,

osobowość człowieka, jego funkcjonowanie w różnych aspektach i sytuacjach, kształtowanie przekonań i umiejętności w procesie wychowania, nauczania.
Osoba po urazie rdzenia kręgowego do obrazu siebie, swoich możliwości i ograniczeń, włącza swoją seksualność i role, jakie pojawiają się w związku z płcią, co wiąże się z pełnieniem funkcji małżonka, rodzica i partnera seksualnego. To, w jaki sposób osoba z niepełnosprawnością podejmuje lub nie, działania w sferze życia erotycznego zależy od pojęcia o sobie, swojej niepełnej sprawności, od swoich ograniczeń i możliwości.

Pojęcie o swojej seksualności kształtuje się w rezultacie społecznej interakcji, wpływu wychowania, postaw i zachowań innych osób, szczególnie bliskich. Najbliższe środowisko dostarcza człowiekowi już od wczesnego dzieciństwa określone standardy, wzorce i modele zachowań w różnych aspektach życia, także w sferze seksualnej. W jaki sposób środowisko społeczne szeroko i wąsko rozumiane spostrzega osobę z niepełnosprawością, jakie przypisuje jej ograniczenia, potrzeby i możliwości, jakie wyznacza jej role i wzory zachowania, wpływa nie tylko na pojecie o sobie, ale także na optymalizację lub minimalizacje swoich osiągnięć. Osoba z niepełnosprawnością przyjmując wyidealizowane standardy obejmujące sferę seksualną człowieka, naraża się na problemy emocjonalno-sekasualne. Dokonuje porównań swoich możliwości i ograniczeń z takimi społecznymi wzorcami, co wcześniej czy później skutkuje obniżoną samooceną.

Centralne miejsce w pojęciu o sobie zajmuje poczucie własnej wartości. To, co decyduje o poczuciu własnej wartości zamyka się w różnicy, jaka pojawia się pomiędzy idealnym obrazem własnej osoby, a realnym, uświadomionym. Sama niepełna sprawność jest tu na tyle kluczowym aspektem osoby, że może mniej lub bardziej znacząco wpływać na odchylenie w obrazie siebie. Sama seksualność jest na tyle poważnym aspektem życia, że wpływa na percepcję faktów, sytuacji i nadaje im wartość. Innym aspektem oceny własnej wartości jest sposób zaspokajania potrzeb, w tym potrzeby seksualnej.

Przyjmując za zasadniczą sprawę koncepcję siebie jako osoby wartościowej, aczkolwiek z niepełnosprawnością musimy pamiętać, że samoocena i poczucie wartości zależy w dużej mierze przede wszystkim od obranego przez osobę z niepełnosprawnością punktu odniesienia dla własnych wartości. Chodzi tu o jej osobisty wzór człowieka z jego aspektem seksualnym włącznie oraz w jaki akceptowany sposób zaspokaja potrzebę seksualną.

Realistyczna ocena własnych możliwości i ograniczeń, akceptacja swojej zależności od innych w zaspokajaniu swojej potrzeby seksualnej, bez obniżania poczucia własnej wartości leży u podstaw rehabilitacji psychicznej i fizycznej.

Wygląd ciała to ważny element dostosowania się do nowej sytuacji kobiet po urazie rdzenia, ponieważ ich odczucia maja duży wpływ na pociąg seksualny i życie seksualne. Jest rzeczą naturalną, że istnieje potrzeba czasu, aby kobieta po urazie rdzenia mogła zaakceptować swoje ciało. Jeśli nie miała kłopotów z akceptacja siebie przed wypadkiem, po wypadku łatwiej się jest jej dostosować do nowej sytuacji. Jeżeli kobieta uważa się za atrakcyjną, łatwiej jej uwierzyć, że inni też tak uważają. Jeżeli natomiast nie wierzyła w siebie przed urazem, trudniej jej uwierzyć, że po wypadku jest atrakcyjna seksualnie. Trudno jej będzie z przystosowaniem się do sytuacji i będzie unikać zbliżeń z potencjalnym partnerem.

Z akceptacją siebie wiąże się przyjęcie bardziej realnego modelu własnej osoby, sposobów zachowań seksualnych, zaspokajających potrzeby życia erotycznego człowieka. Potrzeba seksualna powinna być w pełni uznana i zaspokajana jako coś najbardziej naturalnego nie tylko przez partnera, rodzinę, ale przez środowisko.Seksualność u osób po urazie rdzenia kręgowego niekoniecznie musi się zmienić na gorsze jak niektórzy twierdzą.