• BlogFrog - wyszukiwarka internetowych dzienników i pamiętników (blogów).
• iThink - internetowa gazeta tworzona przez jej czytelników. Mają oni możliwość zamieszczania własnych artykułów, materiałów dźwiękowych oraz klipów filmowych, które są oceniane i recenzowane przez innych użytkowników.
W realiach edukacyjnych wymienione serwisy pozwolą wykorzystać zachowania młodych ludzi, którzy coraz częściej szukają alternatywnych źródeł interesujących ich informacji lub sami starają się dostarczać innym różne elementy posiadanej wiedzy. Publikują, komentują i wchodzą w interakcje z innymi użytkownikami sieci. Podejmując decyzje, skłonni są raczej oprzeć się na zbiorowej opinii innych internautów niż zawodowych ekspertów. Wykorzystanie naturalnej ciekawości i widocznych wśród młodzieży zainteresowań problematyką Internetu wydaje się być efektywniejszą propozycją edukacyjną niż aktualna oferta tradycyjnej szkoły. Pozwala odejść od modelu, którego zasadniczym trzonem jest lekcja w przepełnionej klasie, w niedoinwestowanej szkole, prowadzona podającymi metodami z wykorzystaniem standardowych środków dydaktycznych, a głównie podręcznika. Lekcji, której najważniejszym celem jest zapamiętanie przez uczniów określonej porcji danych, co do przydatności których nie są oni przekonani.

Internet pozwala rozszerzyć proces edukacji poza mury szkoły i poza system klasowo – lekcyjny, przynajmniej w tych środowiskach gdzie większość uczniów ma prywatne komputery z dostępem do Internetu. Według danych CBOS z września 2004 r. w 58% gospodarstw domowych dzieci w wieku szkolnym mają dostęp do Sieci. Istotne jest to, że dostęp do Internetu w domu ma 69% gimnazjalistów oraz 71% licealistów. Ponadto, 34% młodych ludzi ma możliwość korzystania z komputera podłączonego do Internetu u znajomych. Przynajmniej kilka razy w tygodniu odwiedza Sieć 59% z polskich uczniów.
Powyższe dane pozwalają na postawienie tezy, że kształcenie oparte na pracy w Internecie, prowadzonej zarówno w szkole jak i w domu, jest już realne w większości polskich gimnazjów i liceów. Taki model kształcenia nie wymaga zmian w strukturze oświaty, ani znaczących inwestycji finansowych. Powinien przynieść widoczne efekty w postaci poprawy wyników uzyskiwanych przez uczniów w sferze wiedzy i umiejętności wyłącznie dzięki zmianie dominujących metod kształcenia z podających na poszukujące i problemowe, wzmocnieniu wewnętrznej motywacji do nauki oraz wzbudzeniu zaciekawienia i zaktywizowaniu.