Budowa tam na rzece Changuinola stanowi wspólne przedsięwzięcie rządu panamskiego oraz amerykańskiej grupy AES Corporation. Współpraca między stronami przewiduje powstanie dwóch tam w obrębie rzeki. AES Corporation od początku zadbało o odpowiednią atmosferę wokół swojej obecności w Panamie. W wielu gazetach pojawiły się obwieszczenia przedstawiające korzyści jakie przyniesie projekt krajowi oraz samym Ngäbe. Od samego początku zarysował się jednak rozdźwięk między prasowym public relations przedsiębiorstwa a działaniami faktycznymi.
Na początku pion negocjacyjny AES Corporation stwarzał pozory obiektywnej oferty. Szybko okazało się, że pod tym blichtrem kryła się zaplanowana taktyka oszustw i wywierania nacisków. Nie wiele wątków odzwierciedla tą prawidłowość równie wymownie jak historia Isabel Becker. Isabel jest 61-letnią kobietą, matką dziewięciorga dzieci, która mieszkała we wsi la Charco Pava w dolinie rzeki Changuinola. Życie tej kobiety nie różniło się niczym od rytmu dnia innych tubylców z okolicy dopóki u drzwi jej domu nie pojawili się pracownicy AES Corporation oraz pomniejsi urzędnicy. Werdykt był jednoznaczny. Dom Isabel staną na drodze projektu hydroelektrycznego i podobnie jak każdy inny obiekt w podobnym układzie sił powinien być zburzony a ziemia przejęta. Nie było to jasne dla Isabel, osoby, nie znającej języka hiszpańskiego ani w pisowni ani w mowie.


ISABEL BECKER W OTOCZENIU RODZINY

Dramat Isabel rozpoczął się w styczniu 2007 roku, kiedy wraz z członkami swojej rodziny została zabrana do stolicy Panamy. Dla będącej w sile wieku Indianki była to pierwszy pobyt w mieście. Ta nagła podróż nie miała jednak charakteru stricte turystycznego gdyż podróżująca trafiła do biur AES Corporation. Tam spotkała przewodniczącego przedsiębiorstwa Gonzaleza Humberto oraz Bonillę Celię, Indiankę Ngäbe, pracującą dla przedsiębiorstwa. Isabel Backer przekazano dokument w języku hiszpańskim. Według pracowników AES Corporation mieszkance wsi La Charco Pava wyjaśniono, że dokument zawiera umowę sprzedaży ziemi. Jak zrozumiała jednak sama zainteresowana, podpisanie dokumentu miało charakter proceduralny a celem podpisu było umożliwienie opuszczenia biur przedsiębiorstwa.. Tym sposobem w świetle panamskiego prawa Indianka zrzekła się praw do ziemi. Wbrew usilnych próśb poszkodowanej, Isabel została wymeldowana, jej dom zburzony przez buldożery a ziemia trafiła na poczet przedsięwzięcia.