Czym więc jest satanizm?
Przede

wszystkim filozofią, jednym z wielu sposobów na życie. Według Biblii,

można by go z powodzeniem nazwać humanizmem, lecz nie robi się tego ze

względu na wszystkie dogmaty, które czynią z niego religię.

W

satanizmie nie istnieje pojęcie nieba i piekła, nie ma życia po

śmierci, liczy się tylko tu i teraz. Szatan również nie jest traktowany

jako duchowy przywódca i mentor. Diabeł symbolizuje jedynie opozycję w

stosunku do chrześcijańskich wartości i systemu moralnego. Szatan ma

reprezentować zaspokojenie żądz, nieskalaną mądrość, pełnię życia i

odpowiedzialność. Nie nawołuje do torturowania zwierząt, gwałtów i

morderstw.

Szacunek dla innych religii oraz rzetelność i

staranność nakazują, by pisząc o satanistach, lub satanizmie w ogóle,

sięgnąć do wiarygodnych źródeł, zamiast opierać się na uprzedzeniach i

powszechnie znanych historiach, które z faktami mają niewiele wspólnego.

Można

się nie zgadzać z tym światopoglądem, ale jego zwolenników ciągle

przybywa, więc prędzej czy później będzie się trzeba nad nim

zastanowić. I dobrzy by było, gdyby przebiegło to w atmosferze

tolerancji i rzeczowej dyskusji, a nie powielanych, dogmatycznych

absurdów.