Teraz czas na przebojową „Nie ma Joozka”. Piosenka zaczyna się komunikatem, jakoby pan Józef Małolepszy miał szybko powrócić do Łodzi w sprawach rodzinnych [dokładniej jest to końcówka Listopada, dlatego ważne jest, aby albumu słuchać od początku do końca]. Jest ostro i krzykliwie. Rogucki wykrzykuje takie współczesne wołanie o godność: „Jakie by drogi nie wiodły, do jakich by miejsc, zachowaj się godnie, gdy któraś przyniesie ci śmierć”. Ważne, albowiem nikt przecież nie ma wątpliwości, że świat otaczający nas jest zepsuty moralnie.
„Tonacja (sygnał z piekła)”, zaczyna się ironiczne. Cała piosenka jest w takim tonie. Utwór ten ukazuje nam, że świat otaczający nas jest pełen obłudy i nie należy się poddawać w „jej działanie” .
„Ostrość na nieskończoność” to nie ukrywam moja ulubiona piosenka w zaprzepaszczonych siłach. Jeśli mam szczery to może dlatego, że nigdy tej piosenki nie rozgryzłem. Przyznam szczerze że stanowi ona dla mnie tajemnicę, a do tego ta wirtuozeria wykonania. Ach.....
„Daleka droga do domu” natomiast to utwór, który moim zdaniem wymusiła na Comie komercjalizacja. Nie ulega wątpliwości, że zespół ten stał się popularny, a popularność ma swoje koszta. Piosenka ta przeznaczona jest dla człowieka, który na co dzień słucha popu i tylko czasami włącza coś „bardziej skomplikowanego”, by podreperować swe samopoczucie, że interesuje się „sztuka alternatywną”. Nie można oczywiście powiedzieć, że piosenka jest totalnym szajsem. Tak nie jest, acz moim zdaniem jest to zdecydowanie najsłabszy punkt tej płyty. Oczywiście mogę też się mylić.
Na koniec została „Schizofrenia”. Utwór ten, podobnie jak „Zbyszek” z debiutanckiej płyty, ma tu być takim swoistym porywem szaleństwa. Coma chce nam ukazać świat widziany oczami schizofrenika. Jak dokładnie im się to udało? Mnie nie pytajcie, nie cierpię na to schorzenie. Piosenka sama w sobie jednak nie wytrzymuje starcia ze Zbyszkiem, acz jest to utwór, którego można posłuchać, aby odreagować nerwowy dzień.

Podsumowując, Zaprzepaszczone Siły Wielkiej Armii Świętych Znaków to płyta, która jest obowiązkowa na półkach każdego fana alternatywnego brzmienia. W ciągu tych paru lat zauważyłem, że większość ludzi albo Comę kocha, albo nienawidzi. Nigdy nie zdarzyło mi się, aby ktoś pozostawał neutralny. Warto zatem posłuchać i ocenić samemu, co rodzimy, łódzki zespół ma do zaoferowania. Ja osobiście gorąco polecam.