Z punktu widzenia relacji guru jest, dla członków niekwestionowanym autorytetem, jest jak ojciec, natomiast jeśli dochodzi do sytuacji, że guru jest kobietą sytuacja staje się bardziej wyrafinowana i złożona (hybryda matka –ojciec). Najbardziej złożone sekty opierają się nie na kierownictwie jednostkowym, lecz na ciągłej rotacji guru, przez, to uzyskują status podobny normalnym grupom społecznym i są trudne do  analizowania i napiętnowania. Socjologiczne badania na temat sekt, są niezwykle trudne, ponieważ jedynie osoby, które opuszczają sekty są skore i to nie zawsze podzielić się dla dobra nauki i społeczeństwa swoimi doświadczeniami w zakresie tych psychicznych manipulacji. Członkowie sekty pozostający w sekcie milczą, mają kategoryczny zakaz komunikowania się ze światem zewnętrznym, nakaz ten obwarowany jest przez rozmaite ustawy, złamanie tego zakazu, wiąże się z całkowitą utratą prestiżu, utratą pozycji w sekcie, zorganizowanym atakiem psychicznym, no i oczywiście wykluczeniem z sekty, pozbawieniem środków do życia , a nawet w niektórych sektach groźbą śmierci. Wykluczeni z sekty są izolowani i uważani za niegodnych przykładowo nie można im podawać ręki, kupować od nich chleba, o rozmowie już nie wspominając.



Sekty są zarazem aspołeczne, i antyspołeczne. Najczęściej sekty, nauczają i mają taki punkt widzenia, że wszystko, co na zewnątrz sekty, jest światem w szponach diabła, takie organizacje chowają się z lęku przed światem za kratami, mają swoich strażników, system podsłuchu, szpiegowania i monitoringu. Mamy też sekty, które przyjmują pozory, i tak oficjalnie są jak najbardziej ułożonym elementem społeczeństwa: zawsze dobrze ubrani, nieskazitelni w pracy obowiązkowi i poprawni, ale to zewnętrzny pozór, bo rzeczywistość oznacza brak prawdziwej asymilacji ze społeczeństwem, a to jest realnym sprawdzianem bycia w normalnych relacjach społecznych. Są grupy, które nie angażują się w organizacje sportowe, administracyjne, polityczne, kluby turystyczne..., członkowie tych organizacji mają zakaz oglądania popularnych filmów, chodzenia do teatru, filharmonii, czytania książek o tematyce jak to się mówi światowej, chodzenia do restauracji czy dyskoteki. W każdej niemal sekcie istnieją obwarowania związane ze sposobem odżywiania np. zakaz spożywania alkoholu, kawy, używania cukru itp. Grupy stosujące się do metodyki żywieniowej oscylują pomiędzy naukowymi stwierdzeniami, a teologią grupy, ale czy komuś o zdrowych zmysłach przyjdzie do głowy że zjedzenie loda jest demoniczne, a guru takie stwierdzenie przychodzi niczym prawda objawiona!  Z drugiej strony trzeba wyartykułować, że w sektach im wyżej ktoś znajduje się w strukturze, tym jego życie ma możliwość stosowania nieoficjalnych ulg od narzuconych często dziwnych praktyk, wszelkie zasady najczęściej są łamane przez samego guru i jego najbliższe otoczenie, ludzie tacy zachowują się bardziej nieobyczajnie niż napiętnowane społeczeństwo żyjące na zewnątrz, a nadal zachowują się jak niebiańskie istoty!