Skały piaskowcowe niewątpliwie z racji swojej fizyczności chyba najbardziej ze wszystkich skał na świecie przypominają naturalne rzeźby, to właśnie w piaskowcach przyroda rzeźbi, najbardziej okazałe monumenty: skalne grzyby, wielbłądy, kaczki, świątynie indyjskie, totemy, naturalne mosty i łuki oraz potężne formacje skalne takie jak Grand Canyon czy Ulurru w Australii. Piaskowce są ubogie w teksturze, z reguły lite z występującymi spękaniami ciosowymi, rzadziej niż w innych skałach występującymi rysami i innymi składnikami mikrorzeźby. Charakterystycznym elementem dla piaskowców są wgłębienia i dziurki skalne, niekiedy skała jest podziurawiona jak tarcza strzelecka, bywa że mniej odporny materiał jest przez procesy erozji usunięty ze skały w sposób bajeczny, w którym nie mamy już do czynienia z dziurkami, lecz z potężnymi ogromnymi ubytkami skały przez które przeziera eter.
Skały Wapienne, to kolejna kategoria skał osadowych, w tym wypadku powstałych za sprawą żywych organizmów, które obumarły i przeobraziły się w skałę. Wapienie zachwycają kolorystyką, formą wyrażaną zarówno przez ciekawy kontur jak i szkic elementów składowych poszczególnej ściany. W Polsce skały te można podziwiać w Tatrach i na Jurze Krakowsko Częstochowskiej, najciekawsze wystąpienia wapiennych rejonów skalnych w Europie można podziwiać we Włoszech, Hiszpanii i Francji. Rejony takie jak Grand Canyon du Verdon, czy nadmorski Calanques, w Prowansji, to prawdziwe perły europejskiej przyrody. Do skał osadowych tak naprawdę zaliczamy mnóstwo formacji geologicznych, teksturalnie do najciekawszych zalicza się te gruboziarniste, czyli: zlepieńce, w tym zlepieniec „puddingstone”, brekcje, wapienie organogeniczne, muszlowce, tufy i wiele innych.
Jan Wieczorek
www.artwieczorek.eu