Śmierć bliskich była ciosem dla artysty, został sam na świecie, jednak tworzył do końca i to do takiego końca, którego się nie spodziewał!
Beksiński był bardzo inteligentnym człowiekiem, patrząc na świat widział w nim, że natura potrafi być śmiertelnym zagrożeniem: modliszką czekającą na uśmiercenie swej ofiary.

 Artysta nie tworzył wizji sennych, a jednak malował jakby wizje, to były obrazy jego jaźni.

 Z natury malarz oczywiście był pesymistą, intuicjonistą a nie twórcą alegorycznym czy działającym wedle konceptu. Malarz nigdy nie był zagranicami ojczystego kraju, choć miał silne wsparcie swoich miłośników głównie Piotra Dmochowskiego, który to postawił na Beksińskiego chcąc wyjść naprzeciw jego talentowi. Malarz mógł uczestniczyć w swojej wystawie w Paryżu w 1985r, ale jednak się nie zdecydował.
Obrazy Beksińskiego można nazwać biologiczną metafora losu ludzkiego, mało, kto wie, że Beksiński chciał zostać reżyserem i robić filmy, w dzieciństwie marzył, żeby być Flashem Gordonem, był kosmopolitą, nie angażował się politycznie, zawsze chciał być troszkę gdzie indziej niż jest. Uważał, że sztuka jest pięknym kłamstwem, malarstwo nazywał ciężką, żmudną robotą.


Dwudziestego pierwszego lutego 2005 roku malarz Zdzisław Beksiński został zamordowany w swoim domu, tuż przy wejściowych drzwiach z błahego powodu.
Dziś Beksiński jest uważany za jednego z bardziej znanych polskich malarzy, duża w tym zasługa ludzi, którzy rozpropagowali jego sztukę w Polsce, ale i również na świecie.

Obrazy Z.Beksińskiego można podziwiać w wielu miejscach, najważniejsze z nich to: Muzeum Historyczne w Sanoku posiada obecnie najszerszy zbiór jego dzieł; Miejska Galeria Sztuki w Częstochowie (Galeria ta zawiera ok. 50 obrazów artysty i ok. 100 rysunków z okresu młodości.) oraz Muzeum we Wrocławiu posiada wiele prac z okresu abstrakcyjnego, darowanych przez Beksińskiego, gdy opuszczał on Sanok i nie wiedział, co zrobić z nagromadzonymi w domu pracami. Obrazy Artysty są też w kolekcji prywatnej Państwa - Anny i Piotra Dmochowskich, którzy, to od lat entuzjastycznie propagują dzieło Beksińskiego, na wszelkie możliwe sposoby, również za pomocą Internetu.
www.wieczorek.doop.pl
www.dmochowskigallery.net/index.html