Bo w moim przekonaniu Aktywne Uczestnictwo w Kulturze to przede wszystkim ogromna doza przeżyć, inspiracji, to okazja do wzbudzania i wyzwalania wszelkich emocji – i tych bardziej i tych mniej pozytywnych. I zupełnie się nie należy tego bać ani wstydzić. I wcale nie trzeba się na tym aż tak bardzo znać, żeby odczuwać, zwyczajnie i po ludzku.

W związku z powyższym, żeby nie być gołosłowną donoszę, że dla czystej i niczym nieskażonej przyjemności zapisałam się na lekcje śpiewu. I nie bacząc na to, że sąsiedzi podczas moich mozolnych prób pokonywania wysokich dźwięków ewidentnie ustawiają głośniej telewizor, zamierzam kontynuować moje Aktywne Uczestnictwo w Kulturze i czerpać z tego radość ciągłą i niebywałą, czego i Państwu z całego serca życzę.