Konsekwencje  wynikające z tej przynależności opartej na lęku są nie człowieka , a pożałowania godne . Powszechny syndrom dezaprobaty czyli paniczna chęć udowadniania , że jest się w porządku, że jest się przydatnym, że spełnia się normy , neurotyzm , nerwice i depresje to właśnie społeczne wynalazki. No i dalej nacjonalizm - nieakceptacja "odmieńców" i nietoleracja "obcych" - tych z innego stada...  Sztuczne przekonanie o swej wyższości i wolności , wprowadzanie siłą "demokracji" na całym świecie... Zamiast więc cieszyć się innym człowiekiem i rozwijać się przez wspólne wolne spontaniczne kontakty - to na takie zagrywki i wojny marnowana jest zdecydowana większość czasu, energii i pieniędzy.

  Sytuację obecną ludzkości można by podsumować snem jaki mi się przydarzył. Ludzkośc była w nim przedstawiona pod postacią bezkresnego stada antylop gnu zmierzającego zwartą falą do ogromnej rzeki , w której prawie wszystkie ponosiły śmierć na miejscu po zejściu z wysokiego brzegu . Stałem tam z boku i miałem intencje pokazania im bezsensu tej drogi , ale z miejsca odgonili mnie lokalni "osiedlowi" providerzy , tłumacząc , że tak musi być , że tak głosi Kościół , że to jedyna droga i nikt lepszej nie wymyślił , że tal właśnie trzeba... Takie gadanie to właśnie powtarzanie myśli pochodzących z matrixa i utwierdzanie się we śnie , do którego każdy ma oczywiście prawo ...
   

Póki należy się do stada z racji przynależności przejawia się czy się do tego przyznaje czy nie , swiadomość, mentalność stadną , mieszczańską opartą na zniewoleniu. Nawet jeśli zrozumiesz swą wolność w sensie odpowiedzialności i tworzenia swojego bytu to jest to dopiero życie satysfakcją i wolnym tworzeniem, ale nie wolnością zrealizowaną bo podstawy nadal są jakie były i samo rozumienie tego to za mało , choć rozumienie wolności umysłu jest pierwszym krokiem do poczucia bezpieczeństwa , samostanowienia , a nawet tworzenia własnego świata to nadal podlega się społecznemu uwarunkowaniu . Dlatego jedynie całkiem samodzielne stworzenie siebie od nowa daje wolność, a do tego potrzebny jest dystans i samodzielne odkrycie jak się chce żyć i kim się jest.

        Aby złapać dystans wobec tej przynalezności może warto choć raz i przez jakiś czas pobyć naprawdę samotnym  pustelnikiem, trzeba uwierzyć , że bez wsparcia  stadka też da się żyć i też może to być ciekawe. Tylko przez chwile samotności jako przeciwności zniewolenia można poznać nature , siebie i absolut . Tylko przez doświadczenie samotności można poznać przeciwieństwo przynależności. Jednak nie może to być ucieczka, ani też szukanie atrakcji , odlotów i lepszych jazd. A więc jak to zrobić ? Zwykle nic nie trzeba robić , tylko pozwolić w odpowiednim momencie i uważać by nie przegapić. Ale jak już chodzi o szczegóły to można przytoczyć powiedzenie : " Nie pragnienie , lecz chęć szczera zrobi z ciebie oficera "