Czy powyższy tekst nie jest zbyt żartobliwy jak na poważne

sprawy a właściwie to jednak przestępstwa? Parę lat temu ustalono, że

kierowanie pod wpływem alkoholu jest przestępstwem. I co? Sto tysięcy

wyłapywanych (mniej lub bardziej) nachlanych kierowców rocznie, w tym

policjanci, księża, posłowie. A ilu unika kontroli? Można było

wzbogacić budżet o miliony? A karani są rowerzyści i furmani. Przecież

gdyby pobierano średnio choćby 1000 zł... A przepadek albo wykup auta?

Były takie pomysły i co? Okazuje się, że ktoś komuś pożyczy albo nawet

powie, że wziął bez wiedzy właściciela i już Temida nie wie jak

rozprawić się z drogowymi pijakami. A jeśli już ktoś zamożny to

znajdzie cwanego mecenasa, który sam weźmie kasę a do budżetu nie da

grzywny wpłacić.

Dyskusyjne fora pełne są złorzeczeń wobec gwałcicieli - a to

powiesić takiego, a to obciąć, a to połączyć dwa w jedno, czyli

powiesić za narzędzie zbrodni. Ale to wobec 30-latka, który

spostponował 20-latkę. A co ze stuletnim niemal dziadem, który połasił

się na prawie staruszkę? Tu wspomniani "oprawcy" są łagodniejsi - wręcz

uśmiech pojawia się na ich licu. Nie wiadomo, czy z podziwu, czy z

niedowierzania. Za młodą to byśmy marsze uliczne urządzali, a za starą?

Pierwsza jest podmiotem, a druga już tylko przedmiotem?
Dziadydze raczej nie grozi więzienie, bo jest zbyt stary.

 

Ileż to mamy przestępstw z udziałem wiekowo zaawansowanych obywateli

lub pijaków? Jeśli przymykamy na to oko, to niejako przyzwalamy na

przestępstwa. Wszyscy młodzi Polacy wiedzą, że do pewnej kwoty można

okraść rodaka, do pewnego wieku traktują nas jak dzieci, na emeryturze

mamy ulgę w sądzie, zamożni cwaniacy a krętacze mają dobrych adwokatów.

Do więzień wysyłani są tylko biedni frajerzy w poborowym wieku (nie za

młodzi i nie za starzy). A kogo mają posyłać, skoro owe instytucje są

przepełnione (kolejny... rekord)? Miejsca są jedynie dla mało

rozgarniętych współobywateli. Prawo jest kiepskie i nie zdaje egzaminu

w zderzeniu z naszym przekonaniem, że nie można wszystkich przestępców

osadzić. Po prostu u nas opłaca się (w ogólnym rozrachunku) oszukiwać

bliźnich, co jest tematem do większych rozważań. Wystarczy konstatacja,

że opisane dwa rodzaje czynów karalnych dowodzą, iż przestępcy nie

ponoszą właściwej kary. I w demokratycznej UE kary będą coraz niższe,

zaś będzie coraz więcej urzędników, sędziów, psychologów obsługujących

bezecników a niegodziwców. Oczywiście za nasze podatki...