Mamy chwilowe zawieszenie broni politycznej w kraju, z okazji żałoby po katastrofie autokarowej we Francji – możemy więc poruszyć temat zastępczy. Dla mnie zastępczy, bo jak internet i niektóre media, te „prawdziwie polskie” pokazują – temat główny.

Żołnierze i policjanci dopadli ludzi i zaczęli bić ich pałkami, kijami bambusowymi i kolbami karabinów. Oddali również strzały - w oficjalnej wersji - ostrzegawcze...

W XXI wieku w kraju nad Wisłą, zaświeciła na niebie, nowa gwiazda. Człowiek o umyśle na miarę Kanta, talentem politycznym równy Bismarckowi i Churchillowi, a w kwestiach moralnych autorytet przewyższający jakiegoś tam Ratzingera czy Dalajlamę.

Parę dni temu media ujawniły auto pewnego zmotoryzowanego inteligenta, który na bagażniku ma wielki napis ‘KIEPRZYĆ PACZYŃSKICH’.

Dzisiejszy człowiek jest prawie całkiem człowiekiem pańszczyźnianym, a więc należącym do państwa. Państwu oddaje dziewięćdziesiąt procent swoich dochodów, w postaci przymusowych podatków, świadczeń, jak i innych danin.

W Polsce u władzy nie mamy żadnej prawicy – w naszym kraju rządzi formacja neokomunistyczna, wsparta populistami i operetkowymi quasi nacjonalistami.

Od pewnego czasu jestem kompletnie apolityczną osobą. Dotychczasowe obozy rządzące, włączając obecny, sprawiły, że nie identyfikuję sie z żadną opcją polityczną. Powinienem więc się z tego cieszyć?

W połowie lutego 2011 r. napisałam wiersz “Alexandre Loukachenko”, w którym wyraziłam swoje poparcie dla urzędującego prezydenta Republiki Białorusi.

Jan Paweł II był niezwykłą postacią w historii nie tylko Kościoła, ale i całego świata. Według niektórych był On nie tyle głową Kościoła Katolickiego, ale przede wszystkim dyplomatą i przywódcą politycznym.