Serwisy mikroblogingowe w natarciu, czyli śmierć tekstowi

Twitter jest niekwestionowanym liderem na całym świecie stając się wyznacznikiem tego, co jest trendy i cool. Na Twitterze "świergota" już ponad 20 milionów ludzi. W Polsce ruszył pełną parą Spinacz.pl i mając spore szanse na sukces, dołączył do polskiego krajobrazu - Blipa, Flakera i im podobnych.
Na amerykańskim serwisie wśród użytkowników znajdziemy Baracka Obamę. Nie jest to zaskoczenie ponieważ obecny prezydent USA ma duży dług wdzięczności wobec serwisu, ponieważ pomógł mu podbić serca młodych wyborców. Na Twitterze znajdziemy również profile gwiazd ekranu - szczególnie popularne są profile Elizabeth Taylor, czy Oprah Winfrey. Ludzie zawodowo związani z mediami, a więc obrazem, słowem i treścią starają się usilnie zmieścić swój przekaz w 160 znakach, jakie daje im serwis na każdy wpis.
Mikroblogi stały się dla blogerów z prawdziwego zdarzenia idealnym sposobem promocji swojej twórczości. Do serwisów dopisują się również ludzie, którzy nie mieli wcześniej blogów wymagających czasu, pomysłu, chęci i minimalnych umiejętności pisarskich. Czym urzekł ich mmikrobloging? Na pewno idea wpisuje się w filozofię instant - kliknij - publikuj. Łatwiej, szybciej i taniej się nie da. Tu tkwi sedno sprawy. Wchodząc na główną stronę serwisu ukazują nam się chaotyczne wpisy, pojawiają się i znikają pod naporem nowych. Możemy skomentować, przesłać dalej, ocenić, dyskutować. Byle szybko i treściwie, bo mimo powagi dyskusji nikt nie ma ochoty tracić na nią czasu. Zaangażowanie jest oderwane od merytoryki.
Nie ulega wątpliwości, że internet przeorganizował nasze postrzeganie informacji. Teksty powyżej tysiąca znaków stają się zbędne, bo zbyt trudne w odbiorze, wymagające większego zaangażowania ze strony odbiorcy. Chyba należ się pogodzić, że myślowy fast food zdominuje naszą rzeczywistość - wirtualną i realną. Świadczy o tym boom na mikrobloging.